نقد و تحلیل ماده 1123 قانون مدنی ایران در مورد وضعیت نامتعادل زوجین در برخورداری از حق فسخ نکاح
30 بازدید
محل نشر: پژوهش زنان » بهار 1384 - شماره 11 »(20 صفحه - از 5 تا 24)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
سید علی علوی قزوینی* چکیده: نویسندگان قانون مدنی ایران در تدوین مقررات مربوط به حقوق خانواده، معمولاً از آراء مشهورفقهاء امامیّه پیروی کرده‏اند، این تبعیّت در مواردی بدون ملاحظه نظرات مخالف در فقه و ارزیابی ‏قوت و استحکام فقهی آنها صورت گرفته و سبب وضع مواد قانونی نامتعادلی ‏شده است. از جمله این موارد ماده 1123قانون مدنی است که به موجب آن قرن جذام، برص، افضاء، زمین گیری و نابینایی از هردو چشم از عیوب خاص‏زنان شمرده شده و در نتیجه موجبات برخورداری شوهر ازحق فسخ نکاح را در این موارد فراهم ساخته است و در مقابل زن را از چنین حقی به جهت ابتلاء شوهر به برخی از این بیماری‏ها که امکان ابتلاء آن در زنان و مردان یکسان است( مانند برص و جذام) محروم کرده است. به نظر می‏رسد این نابرابری در حقوق زوجین در زمینه برخورداری از حق‏فسخ نکاح در این قبیل بیماری ها، غیر قابل توجیه است. در این مقاله سعی‏شده‏است تا با طرح دلایل و مستندات نظریه مشهور و نقد و بررسی آنها و نیز ارائه دیدگاه‏های مخالفین و ارزیابی آن، به نتایج منطقی و قابل قبولی برسیم. واژه‏های کلیدی: افضاء، برص، جذام، زمین گیری، عیوب زن، فسخ نکاح، قرن، نابینایی دو چشم
آدرس اینترنتی